پایگاه مقاومت بسیج آل بویه
 
یکشنبه 02 مهر 1396 -

رای به سایت :
1406
محبوب

شهید حمیدرضا آل بویه

تاریخ شهادت:  1362-08-28
محل شهادت:  عملیات والفجر 4 ارتفاعات 1904 پنجوین

شهید حمیدرضا آل بویه در سال 1342 در خانواده ای مذهبی و متدین دیده به جهان گشود او صبح ها با نوای قرآن و مناجات پدر از خواب بیدار گشته و نظر به اینکه پدرش از سال 42 مقلد حضرت امام خمینی(ره) بودند لذا حمیدرضا از کودکی با امام خمینی(ره) و قرآن مناجات خو گرفت و در آغوش پر مهر مادر محبت اهل بیت(ع) در کامش ریخته شده از کودکی توسط پدر در جلسات قرآن و مجالس مذهبی توسط پدر شرکت داده شد وی در یک چنین محیطی رشد یافت. در دوران قیام مردم علیه حکومت دیکتاتوری شاه و طاغوت زمان حمیدرضا در مقطع راهنمائی مشغول تحصیل بود و در راهپیمائی ها و تظاهرات شرکت فعال داشت. که در تظاهرات روز اول محرم سال 1357 در خیابان آزادی در حمله مزدوران رژیم شاه و تظاهرات مردم تیری به  دست وی اصابت کرد که به بیمارستان امام خمینی(ره) برده شد و پس از مداوا او را به منزل آوردند. فعالیتهای شبانه روزی حمیدرضا در بسیج و جبهه و پشت جبهه مانع از تحصیل وی نبود و در هنرستان قائم آل محمد(عج) شاگرد نمونه بود. سایبری:   * مختصری از نحوه شهادت :       در طی عملیات والفجر 4 در ارتفاعات 1904 پنجوین هنگامی که دستور بازگشت به رزمندگان داده می شود یکی از رزمندگان پایش بر روی مین رفته و مجروح می گردد شخص حمیدرضا و یکی دیگر از رزمندگان (شهید محبی) که امدادگر عملیات بوده این مجروح را به نوبت به دوش گرفته و شروع به برگشت به عقب و پایین آمدن از ارتفاعات می کنند. سپس یکی دیگر از رزمندگان پتوئی می آورد و مجروح را روی آن گذاشته وچهارنفری پتو را گرفته و به پایین آمدن ادامه می دهند که در این هنگام نیروهای رزمنده ما بین دو سنگر کمین دشمن که پاک سازی نشده بود قرار می گیرند و براثر آتش دشمن بعثی ها همگی متفرق می گردند و جدا جدا به پایین ارتفاعات می آیند لذا کسی نحوه شهادت این عزیزان را ندیده است و تلاش فرمانده گردان مسلم برای آوردن پیکر شهدا ناموفق می ماند. تا اینکه پس از ده سال این شهید پیکرشان به وطن رجعت داده شد.

تولد: 1342  شهادت: 28/8/1362

  نام عملیات: والفجر4  محل شهادت: ارتفاعات1904پنجوین

*فرازهایی از وصیّت نامه شهید:

اوّلین سفارش بنده اینست کسانی که این وصیّت نامه را میخوانند تنها و تنها در زندگی مسیری رابپیماید که درحول و حوش آن مسیر فکر کرده وهدف را دقیقا یافته و پیدا کرده باشید.

«ای دوستان و برادران دینی ام»

این را بدانید که این بنده حقیر هیچگاه حق دوستی را درباره شما رعایت نکردم امیدوارم شما نیز هرگونه حقّی بر گردن این بنده دارید بنده عاجز را عفو کنید. خدا انشاََءالله شما را بیامرزد.

1- ابتدا سعی نمایید در حسینیه کاملا سعی و هدفتان رضای خدا باشد ودر ادامه این راه سعی و کوشش نمایید و سعی کنید که سربازان باوفائی برای امام حسین(ع) و امام زمان(عج) هم باشید و هم بسازید و تربیت نمائید که تربیت خیلی مسئله مهمی است که در دنباله خود سازی است.

2- در برخوردهایتان اخلاق اسلامی و در انجام اعمالتان خدا و در قضاوتهایتان گذشت را سرلوحه قرار دهید و همواره در یاد گیری مسائل اسلامی کوشا باشید از هم و خطاهای مهم بگذرید تا خداوند در روز قیامت از خطاهای شما بگذرد.

3- مبادا در برخوردهایتان بازیر دستان هوای نفس و قدرت جلوی چشمانتان را بگیرد تا خداوند در روز قیامت از خطاهای شما بگذرد.

4- به مادیات و مسائل دنیوی پشت پابزنید که دنیا جای راحتی نیست و در راه خدا از هیچ چیز نهراسید که عاقبت و نهایت آن شهادت است.

5- مبادا دنیا شمارا فریب دهد چشمان دل خویش را باز نمائید و جان رابیابید و به سوی وی بشتابید.

6- هیچگاه سنگر حسینیه را که شهدایی تقدیم انقلاب کرده تحت هیچ عنوانی خالی نکنید که از این مسیرها و از این پایگاههای بسیج است که خداوند پاکترین بندگان خویش را می یابد و عاشقانی برای لقاء خدا تربیت می شوند.

«برای شادی ارواح طیبه شهدای اسلام امام راحل"ره" و این شهید بزرگوار صلوات»/strong>